Afbeelding

Waardige Dodenherdenking Wierden

De jaarlijkse Stille Tocht en Dodenherdenking vonden vorige week maandag 4 mei plaats. Ook dit keer namen weer veel mensen hieraan deel.

WIERDEN - Als gevolg van het ’s morgens voorspelde weerbericht met risico op ongunstig weer in de avond, vond de kranslegging en herdenking niet zoals gebruikelijk buiten bij het gemeentelijk monument ‘1940 1945 Aan hen die vielen’ bij de Dorpskerk plaats maar in de kerk zelf.

Hieraan voorafgaand was er om 18.00 uur een oecumenische bijeenkomst in de Sint Jan de Doperkerk, georganiseerd door het Wierdens Interkerkelijk Overleg (WIO), Met voorganger dominee Lusy Kuhurima. 

Een blazersensemble van Harmonie Sint Jan ondersteunde de samenzang. 

Om 19.00 uur begon de Stille Tocht en leidde de route de deelnemers onder het geluid van repeterende trommelslagen zoals gebruikelijk via de Appelhofstraat, de Dikkensweg, het Stationsplein, de Stationsstraat en weer terug naar het plein bij de Dorpskerk. 

Tijdens de route werden kransen gelegd bij oorlogsgraven op de kerkhoven aan de Appelhofstraat en de Stationsstraat, bij de oorlogsmonumenten op het Stationsplein en bloemen bij Stolpersteine in de trottoirs van de Appelhofstraat en Stationsstraat. 

Kransen bij oorlogsgraven en bloemen bij Stolpersteine

Op deze ‘struikelstenen’ staan de namen van joodse medeburgers die daar ter plekke hebben gewoond en in de tweede wereldoorlog door de Nazi’s zijn gedeporteerd en vermoord in de concentratiekampen Auschwitz en Sobibor.

Na het geblazen taptoesignaal in de volledig gevulde Dorpskerk gingen de twee minuten absolute stilte in. Onder muzikale begeleiding van blazers van Harmonie Wierden werden het eerste en zesde couplet van het Wilhelmus gezongen. 

Ook popkoor Wiezz imponeerde de aanwezigen met passende zang. 

Burgemeester Nick Hubers was de eerste spreker in een korte reeks sprekers. Extra bijzonder was de inbreng van de heer Haas en mevrouw Pagrach. Eerstgenoemde las het van oorsprong Armeense Kadishgebed bij rouw in het Nederlands voor. Mevrouw Pagrach sprak onder meer: “Hier in Wierden ben ik geboren. Vandaag herdenken wij, dan denken wij aan allen die indertijd zijn weggevoerd en nooit meer terugkwamen. Maar zijn wij ook dankbaar aan hen die in de oorlogsjaren hielpen en onderduikadressen aanboden. Vrede en vrijheid zijn helaas nog steeds niet vanzelfsprekend!” 

In de Dorpskerk werden tot slot zeven kransen gepresenteerd: gemeente Wierden, gemeenteraad Wierden, veteranen, Molukse gemeenschap, Oranjevereniging Wierden, familie Pagrach, gezamenlijke kerken Wierden. Later werden de kransen buiten bij het gemeentelijk monument geplaatst.

Afbeelding